Παράβλεψη περιήγησης

Αλέξανδρος Μανωλίδης

Χειροπρακτικός σπονδυλικής στήλης (Spineworks)
Φυσικοπαθητικός - Ιριδολόγος – Ρεφλεξολόγος

ΧΕΙΡΟΠΡΑΚΤΙΚΗ

Αντιμετώπιση και πρόληψη επώδυνων και δυσλειτουργικών καταστάσεων.

Τι είναι η χειροπρακτική εργασία σπονδυλικής στήλης - Spine Works

Μελετά και ασχολείται με τη σωστή δομή της σπονδυλικής στήλης και των άλλων αρθρώσεων του σώματος, με αντικειμενικό σκοπό την αφαίρεση των εμποδίων εκείνων που άμεσα ή έμμεσα μπορούν να προκαλέσουν μη φυσιολογική λειτουργία του οργανισμού. Ειδικεύεται στην αντιμετώπιση και πρόληψη επώδυνων και δυσλειτουργικών καταστάσεων, που οφείλονται σε μηχανικά προβλήματα της σπονδυλικής στήλης, με τελείως φυσικά μέσα, δίχως χορήγηση φαρμάκων και βίαιες επεμβάσεις στον ανθρώπινο οργανισμό.

Μοναδικό όπλο είναι τα χέρια μου, τα οποία με ψηλάφηση, κυρίως, εντοπίζω την ανωμαλία που παρουσιάζεται σε κάποιο σπόνδυλο και τον ανατάσσω (διευθετώ), τον φέρνω δηλαδή στη θέση του με μεγάλης ακριβείας κινήσεις και αποκαθιστώ τη φυσιολογική εννεύρωση των παρεμποδιζόμενων μελών του σώματος κι οργάνων.

Αναλυτικότερα, βασίζεται σε νεοϊπποκρατικές αρχές και στηρίζεται στο «ενιαίον της νόσου» και στη διαφύλαξη της υγείας ή την επαναφορά της προς τη σωστή πορεία με απλές, τελείως ακίνδυνες και απόλυτα φυσικές μεθόδους. Στην οικογένεια αυτή ανήκει και η Οστεοπαθητική.

 

Είναι η τέχνη η οποία χρησιμοποιεί τις εσωτερικές φυσικές δυνάμεις του οργανισμού, που έχει για να θεραπεύεται από μόνος του, και εξετάζει τη σχέση που υπάρχει ανάμεσα στις μυοσκελετικές δομές και τις λειτουργίες του ανθρώπινου οργανισμού, ιδιαίτερα εκείνες που αφορούν τη σπονδυλική στήλη και το νευρικό σύστημα.

 

Η εναλλακτική αγωγή υγείας, δεν κάνει διαγνώσεις ασθενειών ούτε δίνει φάρμακα, χρησιμοποιεί μεθόδους εναλλακτικής φυσικής και αφαρμάκου προσέγγισης της υγείας. Όπως είπε και ο Ιπποκράτης, ο άρρωστος αποτελεί ενιαία ψυχοσωματική οντότητα και η αρρώστια διέπεται από φυσικούς νόμους. Κατά τον Ιπποκράτη ο ιατρός υποβοηθάει τη θεραπευτική δύναμη της φύσης και έτσι ο ασθενής αντιμετωπίζεται με μια εντελώς διαφορετική οπτική.

 

Η προτεραιότητα μας, εκτός από την καλή εννεύρωση των οργάνων και των διαφόρων συστημάτων και μελών του σώματος, επεκτείνεται επίσης και στη βελτίωση του κυκλοφορικού συστήματος (καλύτερη αιμάτωση) και της καλύτερης ροής της λέμφου, καθώς επίσης και στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού.

Τι είναι το ημιεξάρθρημα, υπεξάρθρημα, ημιεκτόπιση; Subluxation

Το υπεξάρθρημα είναι μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από διαταραχή της θέσης (διάταξης) και της λειτουργικής συμπεριφορά κάποιων σπονδύλων.

Ημιεξάρθρημα subluxation λέγεται η μετακίνηση, η εκτόπιση, το μπλοκάρισμα, το γλίστρημα σπονδύλων. Δηλαδή, η μη σταθερή θέση ενός σπονδύλου. Θέση, δηλαδή, που κάτω από ομαλές, φυσιολογικές συνθήκες έπρεπε να έχει (ημιεκτόπιση ή πίεση στα μεσοσπονδύλια νεύρα που προκαλούν ενόχληση ή ερεθισμό, δηλαδή δυσλειτουργία της σπονδυλικής άρθρωσης, κακή ευθυγράμμιση ή βλάβη (subluxation). Στη σπονδυλική στήλη παρουσιάζονται ημιεξαρθρήματα (subluxations), δηλαδή μικρές αλλαγές θέσεων ενός, δυο ή περισσοτέρων σπονδύλων, πολλές φορές μετά από κάποια απότομη ή βίαιη κίνηση. Συνήθως, η κατάσταση ενός ημιεξαρθρήματος ή ημιεκτόπισης, φανερώνεται με μια διαρκή μυϊκή σύσπαση. Οι ανταγωνιστικοί μυς κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης συσπώνται για να προστατέψουν το σπόνδυλο από περαιτέρω υπεξάρθρωση (subluxation).

    

Δημιουργείται έτσι ένας φαύλος κύκλος μεταξύ υπεξαρθρήματος (subluxation), πόνων και μυϊκής σύσπασης, που χειροτερεύει και διατηρεί την υπάρχουσα κατάσταση. Ένα υπεξάρθρημα - subluxation (ημιεκτόπιση ή πίεση στα μεσοσπονδύλια νεύρα που προκαλούν ενόχληση ή ερεθισμό, δηλαδή δυσλειτουργία της σπονδυλικής άρθρωσης, κακή ευθυγράμμιση ή βλάβη) που έχει δημιουργηθεί, διορθώνεται αναμφίβολα με αναπροσαρμογές και εξειδικευμένες διορθώσεις που επαναφέρουν τις ημιεξαρθρώσεις (subluxations) των σπονδύλων στη φυσιολογική τους θέση και κατάσταση. Όταν υπάρχει υπεξάρθρημα σε κάποιον σπόνδυλο, οι ηλεκτρικές διεγέρσεις (ώσεις) που μεταφέρονται μέσω του νευρικού συστήματος δεν μεταφέρονται και σαν συνέπεια δεν στέλνονται προς τον εγκέφαλο, ούτε από τον εγκέφαλο προς το σώμα. Και έτσι έχουμε πρόβλημα (κακή υγεία).

    

Τα υπεξαρθρήματα είναι διαταραχές στο νευρικό σύστημα, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν αυξημένη ή μειωμένη δραστηριότητα του συμπαθητικού νευρικού συστήματος. Μία διαταραχή στο νευρικό σύστημα μπορεί να επηρεάσει το σώμα με δύο διαφορετικούς τρόπους. 

  • ​Μια αντίδραση που μπορεί να έχει το νευρικό σύστημα είναι να γίνει υπερδραστήριο. Το νευρικό σύστημα μπορεί να βομβαρδίζει την περιφέρεια με υπερβολικά χημικά μηνύματα που μεταβάλλουν δραστικά την τοπική ομοιόσταση, προκαλώντας ανώμαλες μεταβολές στην ανάπτυξη και στη δραστηριότητα. Όταν το συμπαθητικό νευρικό σύστημα είναι υπερδραστήριο για μεγάλα χρονικά διαστήματα τείνει να δημιουργεί ανάπτυξη μη φυσιολογικών παθήσεων και διεργασιών νόσου στα όργανα ή στους ιστούς που παρέχει πληροφορίες.
  •  Ένας δεύτερος τρόπος που μια διαταραχή στο νευρικό σύστημα μπορεί να επηρεάσει το σώμα είναι όταν το νευρικό σύστημα γίνεται υποδραστήριο. Δηλαδή τα κύτταρα που υπό κανονικές συνθήκες ελέγχονται και καταστέλλονται αρχίζουν να λειτουργούν εκτός ελέγχου.

Τα σπονδυλικά υπεξαρθρήματα προκαλούνται επίσης από υπερφόρτιση σωματικού, συναισθηματικού ή χημικού στρες. Όταν αυτοί οι τύποι του στρες υπερβούν τα όρια της ικανότητας προσαρμογής του σώματος, ξεκινά ένας καταρράκτης που οδηγεί σε υπεξάρθρημα. Τα υπεξαρθρήματα προκαλούν διαταραχές στο νευρικό σύστημα με την έναρξη της εξής ακολουθίας γεγονότων:

  1. κακή ευθυγράμμιση ή/και μη φυσιολογική κίνηση των σπονδύλων
  2. στένωση των μεσοσπονδύλιων τρημάτων ή/και ερεθισμός του νευρολογικού ιστού
  3. επακόλουθη σχετιζόμενη με ιστό ή υγρό πίεση στη νευρική ρίζα
  4. μία προκύπτουσα παρεμβολή στη «ροή των ψυχικών ερεθισμάτων». 

Οι προσαρμογές της σπονδυλικής στήλης πιστεύεται ότι διορθώνουν τα υπεξαρθρήματα και εξουδετερώνουν αυτές τις αρνητικές επιπτώσεις.


Στις μέρες μας οι άνθρωποι είναι εκτεθειμένοι σε δομοστατικές αστάθειες της σπονδυλικής τους στήλης. Για παράδειγμα: η θέση που παίρνουμε καθημερινά στο γραφείο μας, στον τόπο εργασίας μας, στο θρανίο του σχολείου ή ακόμα και μπροστά στην τηλεόραση, ο τρόπος που οδηγούμε το αυτοκίνητο, το πως καθόμαστε στο λεωφορείο, ακόμη και το πως περπατάμε.

 

Από έρευνες που έγιναν, αποδεικνύεται ότι βλαβερές είναι και οι συνεχείς κινήσεις που επαναλαμβάνονται καθημερινά σε εργαζόμενους στα διάφορα εργοστάσια, αλλά και οι αθλητικές δραστηριότητες που πολλές φορές δημιουργούν υπεξαρθρήματα (subluxations) στη σπονδυλική μας στήλη. ​Συνέπεια όλων αυτών είναι η σύσφιξη (στένωση των εσωτερικών οπών) των σπονδύλων, οι οποίες προκαλούν τη συμπίεση και τους ερεθισμούς των νωτιαίων νεύρων, με αποτέλεσμα τα όργανα και τα μέλη του σώματός μας που άμεσα ή έμμεσα εξαρτώνται από τις νευρικές ώσεις των νεύρων αυτών να εξασθενούν και να αρρωσταίνουν. 


Μερικές ενοχλήσεις που οφείλονται σε υπεξαρθρήματα (subluxations) της σπονδυλικής στήλης (ημιεκτόπιση ή πίεση στα μεσοσπονδύλια νεύρα που προκαλούν ενόχληση ή ερεθισμό, δηλαδή δυσλειτουργία της σπονδυλικής άρθρωσης, κακή ευθυγράμμιση ή βλάβη (subluxation), πόνους στον αυχένα, στον τράχηλο, στα πλευρά, στους βραχίονες, μυρμηγκίαση και εξασθένηση των άνω άκρων (μελών), πόνους στο κεφάλι, ίλιγγους, χάσιμο της ισορροπίας, ναυτία, επίμονους βόμβους, σφυρίγματα στα αυτιά, νευραλγίες και φλεγμονές της ρίζας των νωτιαίων νεύρων σε διάφορες περιοχές (μεσοπλεύριες νευραλγίες), ραχιαλγίες, οσφυαλγίες με ή χωρίς μυρμηγκιάσεις, δισκοπάθειες κ.λπ.

 

Εν κατακλείδι και κατά βάση, ημιεξάρθρημα ή υπεξάρθρημα (subluxation) είναι μια άρθρωση η οποία δεν έχει εξαρθρωθεί, αλλά εμφανίζει κάποιο πρόβλημα και όταν κινείται και όταν βρίσκεται σε αδράνεια.

Για πιο ενδελεχείς πληροφορίες σχετικά με την εννεύρωση οργάνων και αγγείων, της Αν. Καθηγήτρια Ανατομίας Ε.Τζόνσον

 

Μέθοδοι και όργανα ακριβείας που χρησιμοποιούνται στη χειροπρακτική.

 

Όπως οι καρδιολόγοι με ηλεκτροκαρδιογράφημα μετρούν τη μυϊκή δραστηριότητα της καρδιάς, οι χειροπράκτες χρησιμοποιούν το EMG διαδερμικό ηλεκτρομυογράφημα (electromyography). Είναι ένα όργανο που μετρά την ηλεκτρική δραστηριότητα που έχουν οι μύες όταν βρίσκονται σε μυϊκή σύσπαση γνωστή ως μυϊκή ένταση.


Επίσης, χρησιμοποιούν το neuroscope ένα όργανο που τοποθετείται παράλληλα στη σπονδυλική στήλη και ανιχνεύει τη νευρική διαταραχή, υπολογίζοντας τη διαφορά θερμοκρασίας από ένα υπεξάρθρημα (βιο-νευρομηχανική δυσλειτουργία).

Κάντε κλικ για ​να διαβάσετε το .pdf

Η μέθοδος μας

Οι αναδιορθώσεις αυτές αποκαθιστούν τη δομοστατική ανισορροπία, επαναφέροντας τη σπονδυλική στήλη στη σωστή λειτουργία και δομοστατική ισορροπία. Επιτυγχάνει τη μείωση ή την εξάλειψη του μυϊκού σπασμού (μυϊκή σύσπαση) και ανακουφίζει την πίεση της νευρικής ρίζας.


​Παράλληλα, χειρίζεται με μεγάλη επιτυχία οσφυαλγίες, αυχεναλγίες, δισκοπάθειες, πόνο, ενώ ανακουφίζει και βόηθα συμπληρωματικά αρθρίτιδες και άλλα.

 

Τι κάνει μια συνεδρία;

1. Σταματάει την πίεση που δέχεται το νεύρο στην έξοδό του απ’ το μεσοσπονδύλιο τρήμα.
2. Σταματάει το μυϊκό σπασμό, ώστε οι μύες και οι σπόνδυλοι να έχουν ελεύθερη ακτίνα κίνησης. 
3. Απομακρύνει τις ινώδεις συμφύσεις γύρω απ’ το μεσοσπονδύλιο τρήμα και σταματάει τον ερεθισμό ή τη φλόγωση του νεύρου.
4. Επαναφέρει τη φυσιολογική δομοστατική ισορροπία του σώματος.
5. Μεταβάλλει τις εσωτερικές και ενδοκρανιακές πιέσεις.
6. Βελτιώνει κι αποκαθιστά τους μηχανισμούς του σώματος, έτσι ώστε η ομαλή δομή να σημαίνει ομαλή λειτουργία.

7. Επαναφέρει την ισορροπία μεταξύ συμπαθητικού και παρασυμπαθητικού νευρικού συστήματος.
8. Μεταβάλλει, αποκαθιστώντας την υδροστατική πίεση του υγρού της σπονδυλικής στήλης.
9. Συντελεί στην καλύτερη εννεύρωση των αιμοφόρων αγγείων.
10. Διασπάει τις διάφορες επίμονες αντανακλάσεις του πόνου.
12. Υποβοηθά τα όργανα του σώματος να στέλνουν και να λαμβάνουν μηνύματα (με μορφή νευρικών ώσεων) ανεμπόδιστα από και προς τον εγκέφαλο.

Οι (διευθετήσεις), ή αλλιώς η επαναφορά των μετατοπισθέντων σπονδύλων και οστών, είναι μια ορισμένη αγωγή, η οποία γίνεται με τη δεξιοτεχνία των χεριών του Χειροπράκτη που επαναφέρει τη δομή των σπονδυλικών σωμάτων στη φυσιολογική τους θέση.

 

Η σχέση της με την κυκλοφορία του αίματος (κυκλοφορικό σύστημα) και τη ροή της λέμφου

εκτός από την καλή εννεύρωση των οργάνων και των διαφόρων συστημάτων και μελών του σώματος, επεκτείνεται επίσης και στη βελτίωση του κυκλοφορικού συστήματος (καλύτερη αιμάτωση) και της καλύτερης ροής της λέμφου.

 

Όταν το αίμα και η λέμφος ρέουν ανεμπόδιστα και ελεύθερα, οι ιστοί και τα όργανα εκτελούν τις φυσιολογικές τους λειτουργίες ανεμπόδιστα. Η επαρκής αιμάτωση και η λεμφική ροή είναι απαραίτητα προαπαιτούμενα για την καλή λειτουργία των οργάνων και των διαφόρων συστημάτων του οργανισμού μας.

 

Ποιος είναι ο ρόλος της κυκλοφορία του αίματος;

 

  • Το αίμα θρέφει και οξυγονώνει τα κύτταρα. 
  • Χρησιμεύει για την άμυνα του οργανισμού ενάντια στα μικρόβια και τις λοιμώξεις. 
  • Μεταφέρει από τους ιστούς άχρηστες και βλαβερές ουσίες στα διάφορα όργανα απέκκρισης, όπως τα νεφρά (ούρα), το δέρμα (ιδρώτας), κ.λπ. 
  • Ρυθμίζει τη θερμοκρασία του σώματος.
  • Μεταφέρει και διανέμει το νερό και άλλα θρεπτικά συστατικά στους ιστούς.

 

Ποιος είναι ο ρόλος του Λεμφικού Συστήματος;

 

Το Λεμφικό Σύστημα είναι ένα δίκτυο αγγείων του οργανισμού.

 

  • Η πρώτη λειτουργία του είναι να βοηθά στη θρέψη, μεταφέροντας τα διάφορα λίπη που απορροφούνται από το λεπτό έντερο στο ήπαρ, όπου επεξεργάζονται.
  • Μια δεύτερη λειτουργία είναι η αποχέτευση και ο καθαρισμός, μεταφέροντας κύτταρα που δεν είναι απαραίτητα για τον ανθρώπινο οργανισμό. 
  • Τρίτη λειτουργία της λέμφου είναι η άμυνα του οργανισμού, η οποία ολοκληρώνεται μέσα στα λεμφογάγγλια, στα οποία κατακρατούνται μικρόβια και άλλα παθολογικά στοιχεία που μεταφέρει η λέμφος, ενώ συγχρόνως τα καταστρέφουν με φαγοκύτωση (φαγοκυττάρωση). Ουσιαστικά τα λεμφογάγγλια δρουν όπως τα διυλιστήρια. 
  • Η λεμφική ροή είναι ουσιώδης για να μην υποτροπιάζουν οι διάφορες ασθένειες.

Ποιος είναι ο ρόλος μας στη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος και την απρόσκοπτη ροή της λέμφου;


Επαυξάνομε τη συνεχή ροή αίματος και την επαρκή προμήθεια λέμφου.

 

Λεμφικό και ανασοποιητικό σύστημα 

Η αφαίρεση των υπεξαρθρημάτων (sublaxation) μέσω αναπροσαρμογών και εξειδικευμένων διορθώσεων επιτρέπει στο νευρικό σύστημα του οργανισμού να διατηρεί την ορθή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και την επάρκειά του.

 

Το νευρικό σύστημα μέσω της σπονδυλικής στήλης παρουσιάζει μια πολύ σημαντική διασύνδεση με το ανοσοποιητικό σύστημα, καθώς ασκεί διοικητικό ρόλο σε αυτό, λόγω της προσφοράς και του εφοδιασμού των νεύρων προς τα σημαντικά όργανα του ανοσοποιητικού συστήματος. Υπεξαρθρήματα της σπονδυλικής στήλης και αποκλίσεις της από την ευθυγράμμιση, καθώς και υλικές ενσωματώσεις (μπλοκαρίσματα) των σπονδύλων, μπορούν να δημιουργήσουν πίεση και ερεθισμό στα νεύρα.

 

Η αφαίρεση των υπεξαρθρημάτων διαμέσου χειροπρακτικών αναπροσαρμογών και εξειδικευμένων ανατάξεων - διορθώσεων, επιτρέπουν στο νευρικό σύστημα του οργανισμού να διατηρεί την ορθή λειτουργία του ανοσοποιητικού μας συστήματος.

Οι αναπροσαρμογές και διορθώσεις μπορούν να βοηθήσουν στην τόνωση του ανοσοποιητικού μας συστήματος, ανακουφίζοντας από το στρες που προκαλείται στο νευρικό σύστημα από τα υπεξαρθρήματα.

 

Για να διατηρηθεί ισχυρό το ανοσοποιητικό σύστημα θα πρέπει να γίνει ρουτίνα για όλους. Συνήθως, βλέπουμε άτομα που βρίσκονται σε ένα πρόγραμμα συντήρησης να είναι ικανοί να διατηρούν τα καλά αποτελέσματα των συνεδριών για αρκετό διάστημα, ανάλογο, πάντα, με τα επίπεδα σωματικής καταπόνησης, αλλά και της ψυχικής καταπόνησής που είχαν όταν ξεκίνησαν την αγωγή.

 

Ωστόσο, υπάρχουν και ορισμένες περιπτώσεις καταστολής του ανοσοποιητικού συστήματος, όπου μπορεί να χρειαστεί να δούμε τους ασθενείς πιο συχνά για να εξασφαλισθεί ότι το νευρικό τους σύστημα είναι απαλλαγμένο από παρεμβολές.

 

Δώστε λοιπόν στο δικό σας ανοσοποιητικό σύστημα μια τόνωση και μια ώθηση, και αφήστε τις να σας ωφελήσουν όπως ακριβώς έχει συμβεί με τόσους πολλούς άλλους ανθρώπους.

Οι βασικές αρχές της

1. Η φυσιολογική λειτουργία του νευρικού συστήματος συντελεί στην καλή υγεία. Όλα τα στοιχεία του σώματος λειτουργούν συντονισμένα και εύρυθμα μέσω των ερεθισμάτων που δέχονται από το νευρικό σύστημα και έτσι συντονίζεται το ανθρώπινο σώμα. ​

2. Όταν, για κάποιο λόγο, παρεμποδίζεται η διέλευση των νευρικών αυτών ερεθισμάτων (ανεπαρκής εννεύρωση) τα αντίστοιχα όργανα δεν λειτουργούν πλέον κανονικά και ως αποτέλεσμα έχουμε την έναρξη κάποιας δυσλειτουργίας, που προδιαθέτει τον οργανισμό στον πόνο και την ασθένεια.
3. Τα προβλήματα της σπονδυλικής στήλης που εμποδίζουν ή παρακωλύουν το νευρικό σύστημα, αποκαλούνται –στην ορολογία– “subluxations” (υπεξαρθρήματα). Το υπεξάρθρημα είναι μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από διαταραχή της θέσης (διάταξης) και της λειτουργικής συμπεριφοράς κάποιων σπονδύλων (ημιεκτόπιση ή πίεση στα μεσοσπονδύλια νεύρα που προκαλούν ενόχληση ή ερεθισμό, δηλαδή δυσλειτουργία της σπονδυλικής άρθρωσης, κακή ευθυγράμμιση ή βλάβη (subluxation), με αποτέλεσμα την παγίδευση των σπονδυλικών νεύρων, το μυϊκό σπασμό και την παρακώλυση της τοπικής μικροκυκλοφορίας. Εν κατακλείδι και κατά βάση, ημιεξάρθρημα ή υπεξάρθρημα (subluxation) είναι μια άρθρωση η οποία δεν έχει εξαρθρωθεί, αλλά εμφανίζει κάποιο πρόβλημα και όταν κινείται και όταν βρίσκεται σε αδράνεια.
4. Οι (διευθετήσεις) των υπεξαρθρημάτων είναι ανώδυνες κινήσεις, ώστε να εξαλείφεται η μηχανική δυσλειτουργία, να αποσυμπιέζονται τα μέρη του νευρικού συστήματος και να επαναφέρεται η ομαλή λειτουργικότητα της σπονδυλικής στήλης, και κατ' επέκταση να έχει άμεση και έμμεση σχέση με την καλή μας υγεία.

Σε τι μπορεί να σας ωφελήσει;

Ο Ιπποκράτης είπε: «κάλλιον εστίν προλαμβάνειν ή θεραπεύειν».

 

Ο Σκοπός μου είναι να βοηθάω τον άνθρωπο στο να βελτιώνει και να διατηρεί καλή υγεία. Το ανθρώπινο σώμα είναι ένας πολυσύνθετος αυτορυθμιζόμενος μηχανισμός. Ο εγκέφαλος μέσω του νευρικού συστήματος είναι υπεύθυνος για το συντονισμό όλων των λειτουργιών του σώματός μας.

 

Το αυτόνομο νευρικό σύστημα διαμέσου της σπονδυλικής στήλης ελέγχει και συντονίζει όλα τα όργανα και τις δομές του ανθρωπίνου σώματος (gray’s anatomy) βοηθώντας όλα τα όργανα και συστήματα του οργανισμού να βρίσκονται σε υγιή κατάσταση. Τα ανθρώπινα όργανα λειτουργούν λόγω της εννεύρωσης (νευρικές ώσεις που δέχονται από τον εγκέφαλο μέσω του αυτόνομου νευρικού συστήματος από τη σπονδυλική στήλη).

 

Όταν υπάρχει πρόβλημα διαβίβασης ή διέλευσης αυτών των νευρικών ερεθισμάτων από κάποιο σπόνδυλο η διέλευση αυτών των νευρικών ερεθισμάτων (ώσεων) μειώνεται ή μεταβάλλεται και σαν συνέπεια ο οργανισμός δυσλειτουργεί δημιουργώντας προδιάθεση για ασθένεια.

 

Μια από τις βασικές αιτίες διατάραξης των νευρικών ερεθισμάτων είναι η διαταραχή της θέσης (διάταξης) των σπονδύλων ή ακόμη και μια ελαφρά παρέκκλιση της δομοστατικής ισορροπίας. Οι παρεκκλίσεις αυτές των σπονδύλων προκαλούν ελάττωση του εύρους κίνησης της συγκεκριμένης περιοχής με αποτέλεσμα άσκηση πίεσης στα νεύρα. Έτσι δημιουργούνται τα υπεξαρθρήματα (sublaxation) τα οποία προδιαθέτουν τον οργανισμό στην ασθένεια και τον πόνο.

 

Η αναπροσαρμογή στη διάρκεια της συνεδρίας βοηθούν την καλύτερη λειτουργία των ιστών, οργάνων και συστημάτων του οργανισμού, αποκαθιστώντας τους διαύλους επικοινωνίας μεταξύ του εγκεφάλου και του σώματός μας.

Οι χειρισμοί και οι αναπροσαρμογές, διατηρούν τη σπονδυλική στήλη σε όσο το δυνατόν καλύτερη ευθυγράμμιση για την καλύτερη υγεία μας. Επίσης, διορθώνουν τα σπονδυλικά υπεξαρθρήματα απεγκλωβίζοντας τα νεύρα, ενώ βοηθούν και συμβάλουν στην προώθηση της βέλτιστης υγείας.

 

Ο φυσιιοπαθητικός δεν κάνει διαγνώσεις ασθενειών, δεν δίνει φάρμακα ούτε θεραπεύει ασθένειες. Είναι εναλλακτική αντιμετώπιση αλλά και συμπληρωματική της συμβατικής ιατρικής, προσθέτοντας ανεκτίμητη βοήθεια μιας ολοκληρωμένης αγωγής.

 

Οι συνεδρίες πρέπει να γίνουν μέλημα κάθε ανθρώπου εάν θέλει να διατηρείται ακμαίος και υγιής ακόμη και μέχρι τα βαθιά του γεράματα. Συμπερασματικά, πρέπει να υποβάλλεται από καιρό σε καιρό σε προληπτική αγωγή συντήρησης. Η αγωγή αυτή είναι τελείως ανώδυνη, ευχάριστη και δίνει ένα αίσθημα ανακούφισης, ζωντάνιας και ευεξίας.

 

Ο φυσιοπαθητικός λαμβάνει υπόψη την ηλικία του ατόμου, το σωματότυπο, το βάρος του, τη μυϊκή του κατάσταση, καθώς και τη μυϊκή του μάζα, τα προβλήματά του (εάν υπάρχουν), την ιδιοσυγκρασία του κ.ά.

 

Οι αναπροσαρμογές και οι ανατάξεις δεν είναι τυποποιημένες και δεν είναι ίδιες για κάθε περίπτωση, ούτε γίνονται με τον ίδιο τρόπο σε κάθε περιστατικό. Είναι ξεχωριστές και διακεκριμένες, είναι κομμένες και ραμμένες στα μέτρα κάθε περιστατικού που δέχεται αγωγή και αποβλέπουν στο να δώσουν καλύτερη εννεύρωση, αιμάτωση, λεμφική ροή, ανοσοποιητική επάρκεια και χαλάρωση στο άτομο που υποβάλλεται στην ειδική αυτή αγωγή.

 

Τα αποτελέσματα των αγωγών και αναπροσαρμογών θα παίξουν σημαντικό ρόλο για την υγεία σας στην υπόλοιπη ζωή σας.

Τα άτομα που έχουν υποβληθεί σε αγωγή αντιλαμβάνονται τα οφέλη που προκύπτουν. Ως εκ τούτου, εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο (ιδιαίτερα στις ανεπτυγμένες χώρες) υποβάλλονται ως πρόληψη για να συντηρήσουν και να βελτιώσουν την υγεία τους.

 

Κάντε κλικ για να μάθετε τις συχνότερες ερωτήσεις που υποβάλλουν άτομα που έχουν διαβάσει το website μας.

Φαίνεται να υπάρχουν πολλοί τρόποι επικοινωνίας μεταξύ του νευρικού και του ανοσοποιητικού συστήματος. Φαίνεται επίσης, όχι μόνο στη θεωρία αλλά και στην πράξη, ότι οι προσαρμογές της σπονδυλικής στήλης μπορεί να έχουν ευεργετική επίδραση στη λειτουργία τόσο του νευρικού, όσο και του ανοσοποιητικού συστήματος.

Εισαγωγή
(στη νευροανοσοποιητική σύνδεση)

Το ανθρώπινο σώμα επιδιορθώνει τις βλάβες, καταπολεμά ή προλαμβάνει τη λοίμωξη και καταστρέφει τα καρκινώδη κύτταρα μέσω της δραστηριότητας του ανοσοποιητικού συστήματος. Επί σειρά ετών οι ερευνητές και οι νευροανοσολόγοι περιγράφουν το ανοσοποιητικό σύστημα ως συνέχεια του νευρικού συστήματος και αναφέρουν ότι τα ανοσοκύτταρα είναι απλά τα κύτταρα-τελεστές για το νευρικό σύστημα. Οι εν λόγω ισχυρισμοί έχουν γίνει με βάση το γεγονός ότι το νευρικό σύστημα παίζει καίριο ρόλο στην ειδοποίηση και καθοδήγηση των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος στο σημείο όπου υπάρχει κάποια βλάβη ή λοίμωξη. Το νευρικό σύστημα είναι επίσης υπεύθυνο για τον εντοπισμό της ανοσολογικής απόκρισης στο συγκεκριμένο σημείο της βλάβης ή λοίμωξης.

 

Η ανοσολογική δραστηριότητα εμποδίζει συστημικά τη μεγαλύτερη ανοσολογική απόκριση (δηλαδή από αυτή που χρειάζεται ο οργανισμός). Το σώμα έχει την ικανότητα να θεραπεύεται μόνο του και η χειροπρακτική θεωρία διαπιστώνει ότι, όταν το νευρικό σύστημα είναι απαλλαγμένο από διαταραχές (ελεύθερο υπεξαρθρημάτων), το σώμα μπορεί να ανταποκρίνεται πιο αποτελεσματικά οδηγώντας στη βελτίωση της συνολικής υγείας. Το ανοσοποιητικό σύστημα είναι υπεύθυνο για όλες τις επιδιορθώσεις στο σώμα. Κατά κύριο λόγο αποτελείται από δύο υποσυστήματα, το εγγενές και το προσαρμοστικό.

Το προσαρμοστικό τμήμα αναγνωρίζει και επιτίθεται σε εισβάλλοντα μικρόβια και βακτήρια, ενώ το εγγενές σύστημα λειτουργεί «καταβροχθίζοντας» ξένα αντικείμενα ή δηλητηριάζοντας τα μικρόβια. Το εγγενές σύστημα λειτουργεί ως πρώτη γραμμή άμυνας και αντιδρά αμέσως. Το προσαρμοστικό σύστημα λειτουργεί συγκροτώντας ομάδες B κυττάρων, T κυττάρων και αντισωμάτων για να καταβάλει τα εισβάλλοντα αντιγόνα (βακτήριο, ιό ή ξένο αντικείμενο) και μπορεί να αποθηκεύει το «αποτύπωμα» του εισβολέα για ταχύτερη αναγνώριση στο μέλλον.

Το εγγενές σύστημα παράγει ιντερφερόνη, ένα χημικό που εμποδίζει την ιική αντιγραφή, και ειδοποιεί το προσαρμοστικό ανοσοποιητικό σύστημα. Η ιντερφερόνη είναι ένας από τους πολλούς αγγελιοφόρους που αποστέλλονται μεταξύ των δύο συστημάτων. Παρόλο που οι επιστήμονες γνώριζαν το ρόλο του νευρικού συστήματος στη ρύθμιση του ανοσοποιητικού συστήματος για πολλά χρόνια, η συνολική έννοια ήρθε τελικά στην πρώτη γραμμή της επιστημονικής έρευνας. (2-5).

​​Πρόσφατα, η εστίαση της επιστήμης έχει μετατοπιστεί από την αντιμετώπιση του νευρικού και του ανοσοποιητικού συστήματος ως ξεχωριστές οντότητες στην αναγνώριση ότι ο εγκέφαλος χρησιμοποιεί συγκεκριμένα μονοπάτια προς το ανοσοποιητικό σύστημα για τους σκοπούς της καθοδήγησης, του ελέγχου και της ρύθμισης της ανοσολογικής απόκρισης.2,6-8 

Υπάρχει αμφίδρομη επικοινωνία μεταξύ του νευρικού και του ανοσοποιητικού συστήματος.6-9

Νευρορρυθμιστές, χημικοί αγγελιοφόροι του νευρικού συστήματος, απελευθερώνονται από τα νεύρα για να καθοδηγήσουν την ανοσολογική λειτουργία.2,6,10-13 Το ανοσοποιητικό σύστημα επικοινωνεί για την κατάστασή του πίσω στο νευρικό σύστημα μέσω της έκκρισης από τα λευκά αιμοσφαίρια χημικών αγγελιοφόρων που ονομάζονται κυτοκίνες, ένας τύπος χημικών ουσιών νευροπεπτιδίων που απελευθερώνονται από τα κύτταρα για να επικοινωνήσουν με το νευρικό σύστημα.2,6,14-18 

Όταν το ανοσοποιητικό σύστημα ενεργοποιηθεί, τα ανοσοκύτταρα στέλνουν επίσης μια σειρά από ειδικές χημικές ουσίες, τους ανοσορρυθμιστές, για να επηρεάσουν τη λειτουργία του νευρικού συστήματος.7

Αυτοί οι ανοσορρυθμιστές φτάνουν σε συγκεκριμένες περιοχές-στόχους στον εγκέφαλο όπου επάγουν διάφορες αναρρωτικές και προστατευτικές συμπεριφορές, όπως ρίγη, υπνηλία και μειωμένη τάση για καταπολέμηση των επιτιθέμενων.19 

Όταν οι άνθρωποι παίρνουν ασπιρίνη ή ακεταμινοφαίνη για τον πόνο και τον πυρετό, μπορεί να καταλήξουν να μάχονται την ασθένεια ακόμη περισσότερο επειδή σταματούν αυτές τις παραγωγικές διαδικασίες προκειμένου να νιώσουν καλύτερα. Μελέτες δείχνουν ότι η αντιπυρετική θεραπεία παρατείνει την ασθένεια μην επιτρέποντας στον οργανισμό να ενεργοποιήσει τις φυσικές του άμυνες. Αυτά τα χημικά μονοπάτια επικοινωνίας είναι μερικές από τις πολλές διαδρομές επικοινωνίας που χρησιμοποιούν το νευρικό και το ανοσοποιητικό σύστημα.

image-253730-maxresdefault.jpg

Δίαυλοι επικοινωνίας (μεταξύ του εγκεφάλου και του ανοσοποιητικού συστήματος)

Υπάρχουν πολλαπλοί δίαυλοι επικοινωνίας μεταξύ του εγκεφάλου και του ανοσοποιητικού συστήματος.2,6,7,20,21 

Πολυάριθμες επιστημονικές και ιατρικές μελέτες έχουν δείξει άμεση νευρική παροχή στο ανοσοποιητικό σύστημα.6,22-26 

Έχει αποδειχθεί ότι υπάρχει άμεση επαφή μεταξύ νεύρων και λεμφοκυττάρων (ανοσοκύτταρα που φονεύουν ιούς και καρκινικά κύτταρα) στον σπλήνα και στον θύμο αδένα (ο αδένας που αναπτύσσει και προγραμματίζει τα ανοσοκύτταρα να επιτεθούν σε ξένα αντικείμενα).2,6,7,20,21 

Η αλλοιωμένη νευρική δραστηριότητα στον σπλήνα έχει διαπιστωθεί ότι μειώνει τις ανοσοαποκρίσεις, μεταξύ άλλων την ικανότητα των φυσικών φονικών κυττάρων να στοχεύουν και να καταστρέφουν ιούς και καρκινικά κύτταρα.6,7,27

Ήδη από το 1945 αποδείχθηκε ότι ο μυελός των οστών έχει εκτεταμένη νευρική παροχή.3 Η νευρική παροχή στον μυελό των οστών είναι μια άμεση σύνδεση από το νευρικό σύστημα προς τα λεμφοκύτταρα και τα ανώριμα κύτταρα που τελικά θα γίνουν ερυθρά και λευκά αιμοσφαίρια.2,6,23,28 Η νευρική διέγερση στον μυελό των οστών προκαλεί ενεργοποίηση της ανοσοαπόκρισης μέσω της απελευθέρωσης των ανοσοκυττάρων στη γενική κυκλοφορία.

Χειροπρακτική – Ανοσία – Νευρική Παροχή – Δυσλειτουργία νευρικού Συστήματος - Αλλεργίες


Ανοσία
Το λεμφικό σύστημα παίζει επίσης σημαντικό ρόλο στην ανοσία.19 Όλα τα λεμφοειδή όργανα, συμπεριλαμβανομένων των λεμφαδένων, του σπλήνα, κ.λπ., έχουν άμεση νευρική παροχή για τον σκοπό της ρύθμισης της ανοσολογικής απόκρισης.6,29 Οι διαταραχές στο νευρικό σύστημα έχει αποδειχθεί ότι αλλοιώνουν την ανοσολογική απόκριση και τη λειτουργία των ανοσοκυττάρων, ειδικά των λεμφοκυττάρων.20 Η μετανάστευση λεμφοκυττάρων σε μια περιοχή ελέγχεται από το κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ).6 Λόγω της μεγάλης νευρικής παροχής του θύμου αδένα, το νευρικό σύστημα πιστεύεται ότι παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη των ανοσοκυττάρων.6
Ο θύμος αδένας είναι υπεύθυνος για την ανάπτυξη των θυμοκυττάρων σε T-κύτταρα και για την παραγωγή επιφανειακών πρωτεϊνών που δρουν ως μετατροπείς σημάτων για κυτταρική διαφοροποίηση και πολλαπλασιασμό.6 Η δυσλειτουργία του νευρικού συστήματος μπορεί όχι μόνο να επιβραδύνει την ανοσολογική διαδικασία, αλλά και να οδηγήσει σε υπερβολικές αντιδράσεις ή υπερευαισθησίες, όπως, για παράδειγμα, οι αλλεργίες.

Αλλεργία

Το λεμφικό σύστημα παίζει επίσης σημαντικό ρόλο στην ανοσία. Όλα τα λεμφοειδή όργανα, συμπεριλαμβανομένων των λεμφαδένων, του σπλήνα, κ.λπ., έχουν άμεση νευρική παροχή για το σκοπό της ρύθμισης της ανοσολογικής απόκρισης (6,29). Οι διαταραχές στο νευρικό σύστημα έχει αποδειχθεί ότι αλλοιώνουν την ανοσολογική απόκριση και τη λειτουργία των ανοσοκυττάρων, ειδικά των λεμφοκυττάρων. Η μετανάστευση λεμφοκυττάρων σε μια περιοχή ελέγχεται από το κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ). Λόγω της μεγάλης νευρικής παροχής του θύμου αδένα, το νευρικό σύστημα πιστεύεται ότι παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη των ανοσοκυττάρων (6).
Ο θύμος αδένας είναι υπεύθυνος για την ανάπτυξη των θυμοκυττάρων σε T-κύτταρα και για την παραγωγή επιφανειακών πρωτεϊνών που δρουν ως μετατροπείς σημάτων για κυτταρική διαφοροποίηση και πολλαπλασιασμό. Η δυσλειτουργία του νευρικού συστήματος μπορεί όχι μόνο να επιβραδύνει την ανοσολογική διαδικασία, αλλά και να οδηγήσει σε υπερβολικές αντιδράσεις ή υπερευαισθησίες, όπως, για παράδειγμα, οι αλλεργίες (6).​

Το ανοσοποιητικό σύστημα ως βιο-αισθητήριο όργανο συλλέγει πληροφορίες τις οποίες στέλνει στον εγκέφαλο. Έχει επίσης προταθεί ότι το ανοσοποιητικό σύστημα λειτουργεί ως αισθητήριο όργανο, όπως τα μάτια ή τα αυτιά, μόνο που απλώνεται σε όλο το σώμα και μεταφέρει πληροφορίες στο νευρικό σύστημα, που είναι εξίσου ζωτικής σημασίας στην καθοδήγηση των ενεργειών του ανθρώπου, αλλά πολύ λιγότερο διακριτό από την όραση ή την ακοή.(4-6,16,31,32) 

 

Το ανοσοποιητικό σύστημα λειτουργεί ως ένα δίκτυο εξειδικευμένων βιοαισθητήρων σχεδιασμένων να συλλέγουν πληροφορίες από μέσα και γύρω από το σώμα και να αναμεταδίδουν αυτές τις πληροφορίες στον εγκέφαλο.

 

Αυτό κάνει τα ζώα ή τους ανθρώπους να συμπεριφέρονται με συγκεκριμένους τρόπους για την προώθηση της επούλωσης ή την καθοδήγηση των αντιδράσεων προς το συμφέρον της αυτοσυντήρησης. Η ενεργοποίηση αυτών των λειτουργιών μπορεί να μεταβληθεί από το στρες. (4,5)

Στρες

Οι απελευθερωμένες ορμόνες του στρες (κορτιζόλη, αδρεναλίνη κ.τλ.) επιβραδύνουν την ανοσολογική απόκριση.

 

Το στρες παίζει σημαντικό ρόλο σε πολλές ασθένειες και μπορεί να προκαλέσει μεταβολές στην ανοσολογική απόκριση. Ένας από τους λόγους που το στρες έχει τόσο επιβλαβή επίδραση στην υγεία είναι ότι ορισμένοι τύποι ανοσοκυττάρων υπεύθυνοι για την επίθεση στα μικρόβια (βακτήρια, ιούς, μύκητες, κ.λπ.) είναι ευαίσθητοι σε συγκεκριμένες χημικές ουσίες του εγκεφάλου, όπως οι ορμόνες του στρες (κορτιζόλη, αδρεναλίνη, κ.λπ.), και αδρανοποιούνται όταν έρχονται σε επαφή με αυτές τις χημικές ουσίες. Όταν απελευθερώνονται ορμόνες του στρες μπορούν να επιβραδύνουν την ανοσολογική απόκριση, γεγονός που μπορεί να εξηγεί το λόγο που το ανοσοποιητικό σύστημα πάσχει σε άτομα που αντιμετωπίζουν χρόνιο στρες. (4,5)

Το τμήμα του νευρικού συστήματος που είναι υπεύθυνο για την απελευθέρωση αυτών των τύπων χημικών ουσιών και για την καθοδήγηση της απόκρισης στο στρες είναι το συμπαθητικό νευρικό σύστημα. (33) Το συμπαθητικό νευρικό σύστημα είναι υπεύθυνο για την ενεργοποίηση της αντίδρασης «μάχης ή φυγής», η οποία προκαλεί συγκεκριμένες μεταβολές σε όλο το σώμα για την αντιμετώπιση επικίνδυνων καταστάσεων. Αυτές οι μεταβολές περιλαμβάνουν: άνοιγμα των αεραγωγών στους πνεύμονες, αύξηση της καρδιακής συχνότητας, αποστολή αίματος στους μύες, στους ιδρωτοποιούς αδένες, στα μάτια και στο κατώτερο τμήμα του εγκεφάλου για την ενεργοποίηση αντιδράσεων «που μοιάζουν ενστικτώδεις». Το αίμα απομακρύνεται από την πεπτική οδό και τα άλλα εσωτερικά όργανα. Κάθε φορά που το σώμα έρχεται σε επαφή με ένα επιβλαβές ερέθισμα υπάρχει αύξηση της δραστηριότητας του συμπαθητικού νευρικού συστήματος, ενώ τα μη επιβλαβή ερεθίσματα γενικά μειώνουν τη συμπαθητική δραστηριότητα. (34,35)

Αυτές οι μεταβολές στη συμπαθητική δραστηριότητα μπορούν να ποσοτικοποιηθούν με μέτρηση των μεταβολών στον καρδιακό ρυθμό, στην αρτηριακή πίεση και σε άλλες επαγόμενες από το στρες αντιδράσεις. (34,35) 

 

Η τροποποιημένη ρύθμιση του συμπαθητικού νευρικού συστήματος ενδέχεται να σχετίζεται με τις ανοσολογικές ανωμαλίες που παρατηρούνται στο χρόνιο στρες, στην κλινική κατάθλιψη και στη γήρανση. Ωστόσο, οι αντιδράσεις του νευρικού και του ανοσοποιητικού συστήματος δεν καθοδηγούνται μόνο από ερεθίσματα που είναι καλά ή κακά, αλλά εξαρτώνται και από τη συχνότητα της διέγερσης. Αυτό σημαίνει ότι για την επίτευξη διόρθωσης στο νευρικό σύστημα, κάθε αγωγή που χρησιμοποιείται θα πρέπει να χορηγείται σε τακτική βάση. (34-37)

Ο ρόλος της συνεδρίας
Η δυσλειτουργία του νευρικού συστήματος μπορεί να προκαλέσει δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και η θεωρία λογικά συμπεραίνει ότι, με την αφαίρεση της δυσλειτουργίας του νευρικού συστήματος με προσαρμογές της σπονδυλικής στήλης μπορεί να βοηθήσει στη διόρθωση της δυσλειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος. Η ανεπαρκής κίνηση της σπονδυλικής στήλης μπορεί να επηρεάσει δυσμενώς την ανοσολογική απόκριση, κάνοντας το σώμα να ενεργοποιήσει λανθασμένα μια αντίδραση στο στρες, η οποία επιβραδύνει την ικανότητα του ανοσοποιητικού συστήματος να αντιδράσει. (2,4,5,34)​

Τα υπεξαρθρήματα είναι διαταραχές στο νευρικό σύστημα, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν αυξημένη ή μειωμένη δραστηριότητα του συμπαθητικού νευρικού συστήματος. (24) 

 

Μία διαταραχή στο νευρικό σύστημα μπορεί να επηρεάσει το σώμα με δύο διαφορετικούς τρόπους. (37) 

 

Μια αντίδραση που μπορεί να έχει το νευρικό σύστημα είναι να γίνει υπερδραστήριο - το νευρικό σύστημα μπορεί να βομβαρδίζει την περιφέρεια με υπερβολικά χημικά μηνύματα που μεταβάλλουν δραστικά την τοπική ομοιόσταση, προκαλώντας ανώμαλες μεταβολές στην ανάπτυξη και στη δραστηριότητα. (37) 

 

Όταν το συμπαθητικό νευρικό σύστημα είναι υπερδραστήριο για μεγάλα χρονικά διαστήματα τείνει να δημιουργεί ανάπτυξη μη φυσιολογικών παθήσεων και διεργασιών νόσου στα όργανα ή στους ιστούς που παρέχει πληροφορίες. (22,37)


Ένας δεύτερος τρόπος που μια διαταραχή στο νευρικό σύστημα μπορεί να επηρεάσει το σώμα είναι όταν το νευρικό σύστημα γίνεται υποδραστήριο. Τα κύτταρα που υπό κανονικές συνθήκες ελέγχονται και καταστέλλονται αρχίζουν να λειτουργούν εκτός ελέγχου, γεγονός που σε ορισμένες περιπτώσεις εικάζεται ότι οδηγεί σε καρκίνο. Όλα τα κύτταρα είναι εξοπλισμένα με όλα τα απαραίτητα γονίδια που τους επιτρέπουν να διαφοροποιούνται (αναπαράγονται) και, με την κατάλληλη λειτουργία του νευρικού συστήματος, ενεργοποιείται μόνο το ενδεδειγμένο σύνολο γονιδίων. (37)

Οι μακροπρόθεσμες μεταβολές στο νευρικό σύστημα έχει επίσης αποδειχθεί ότι αποτελούν ελαφρυντικούς παράγοντες σε πολλές διαταραχές, συμπεριλαμβανομένων των αυτοάνοσων νοσημάτων, της ινομυαλγίας και του συνδρόμου χρόνιας κόπωσης. (6,34,37)


Ο ισχυρισμός είναι ότι όταν η διαταραχή στο νευρικό σύστημα διορθώνεται και οι μη φυσιολογικές δραστηριότητες εξαλείφονται, η ομοιόσταση στην περιφέρεια μπορεί να αποκατασταθεί και η διαδικασία της νόσου θα εξουδετερωθεί. Ένα νεύρο που λειτουργεί μη φυσιολογικά, το οποίο είναι είτε υπερδραστήριο είτε υποδραστήριο, τείνει να επιστρέφει στη φυσιολογική λειτουργία μετά από κατάλληλη διέγερση. (37)

 

Ωστόσο, είναι πολύ σημαντικό οι διορθώσεις (προσαρμογές) να παρέχονται σε συχνά διαστήματα προκειμένου η εξομάλυνση να κατορθώσει να επιφέρει μόνιμη διόρθωση. Οι προσαρμογές διορθώνουν υπεξαρθρήματα, τα οποία είναι διαταραχές στο νευρικό σύστημα. (2,37,39)


Τα σπονδυλικά υπεξαρθρήματα προκαλούνται από υπερφόρτιση σωματικού, συναισθηματικού ή χημικού στρες. (40)

 

Όταν αυτοί οι τύποι του στρες υπερβούν τα όρια της ικανότητας προσαρμογής του σώματος, ξεκινά ένας καταρράκτης που οδηγεί σε υπεξάρθρημα. Τα υπεξαρθρήματα προκαλούν διαταραχές στο νευρικό σύστημα με την έναρξη της εξής ακολουθίας γεγονότων:

 

1) κακή ευθυγράμμιση ή/και μη φυσιολογική κίνηση των σπονδύλων

2) στένωση των μεσοσπονδύλιων τρημάτων ή/και ερεθισμός του νευρολογικού ιστού

3) επακόλουθη σχετιζόμενη με ιστό ή υγρό πίεση στη νευρική ρίζα

4) μία προκύπτουσα παρεμβολή στη «ροή των ψυχικών ερεθισμάτων».

 

Οι προσαρμογές της σπονδυλικής στήλης πιστεύεται ότι διορθώνουν τα υπεξαρθρήματα και εξουδετερώνουν αυτές τις αρνητικές επιπτώσεις.

 

Αποκατάσταση κυτταρικών βλαβών με προσαρμογή

Προληπτική περίθαλψη
Δυστυχώς, ο τρόπος με τον οποίο πολλοί άνθρωποι νοιάζονται για τον εαυτό τους είναι αντιδραστικός.(43)

Περιμένουν μέχρι να προκύψει κάποιο πρόβλημα υγείας πριν λάβουν μέτρα για να βελτιώσουν την υγεία τους. Πολλά προβλήματα υγείας θα μπορούσαν να αποφευχθούν αν οι άνθρωποι είχαν περισσότερο προληπτική στάση όσον αφορά τις αποφάσεις για την υγεία και ξεκινούσαν να φροντίζουν τον εαυτό τους ή τα παιδιά τους νωρίτερα. Τα παιδιά που μεγάλωσαν υπό χειροπρακτική φροντίδα ήταν λιγότερο επιρρεπή σε μολυσματικές διεργασίες όπως, για παράδειγμα, μέση ωτίτιδα (λοιμώξεις του αυτιού) και αμυγδαλίτιδα. (44) 

 

Αυτά τα παιδιά είχαν ισχυρότερο ανοσοποιητικό σύστημα και μπορούσαν να αντιμετωπίσουν καλύτερα τα αλλεργιογόνα, όπως η γύρη, τα ζιζάνια, τα χόρτα, κ.λπ., σε σχέση με τα παιδιά που μεγάλωσαν υπό αλλοπαθητική περίθαλψη.


Πιστεύεται ότι οι συνεδρίες διεγείρουν το ανοσοποιητικό σύστημα για την καταπολέμηση των μολυσματικών διεργασιών και όχι μόνο. Βοηθά και τα υγιή άτομα να γίνουν υγιέστερα. (42,44​)

Συμπέρασμα

Το νευρικό και το ανοσοποιητικό σύστημα συνδέονται σε τέτοιον βαθμό που θα μπορούσαν να αναφέρονται ορθά ως ένα ενιαίο σύστημα. Το νευρικό σύστημα ανιχνεύει βλάβες, μολυσματικούς παράγοντες και ξένα σώματα με τη βοήθεια της χημικής απελευθέρωσης ανοσοκυττάρων και αντιμετωπίζει αυτά τα προβλήματα αναπτύσσοντας διαφορετικούς τύπους ανοσοκυττάρων για την εκτέλεση συγκεκριμένων διεργασιών. Οι διαταραχές στο νευρικό σύστημα (υπεξαρθρήματα) μειώνουν την ικανότητα του ατόμου να ανιχνεύει και να επιδιορθώνει τις βλάβες και να καταπολεμά άμεσα τη λοίμωξη, τον καρκίνο, κ.λπ., με αποτέλεσμα τη φθίνουσα υγεία.

Υπάρχουν όλο και περισσότερες έρευνες που υποστηρίζουν τους παραπάνω ισχυρισμούς όσον αφορά τη σχέση μεταξύ σπονδυλικού υπεξαρθρήματος, χειροπρακτικών προσαρμογών και βελτιωμένης λειτουργίας του νευρικού και του ανοσοποιητικού συστήματος. Ωστόσο, χρειάζεται να γίνουν πολύ περισσότερα και το επάγγελμα ενθαρρύνεται να υιοθετήσει μια πιο ενεργή προσέγγιση προς την ερευνητική ατζέντα που διερευνά τα ζητήματα αυτά πιο επιθετικά και με κριτικό πνεύμα.

Πηγή: https://www.princetonchiropractic.com/papers/publishedImmunestudy.pdf

  • 1. Russell S An innate defense system. San Francisco Chronicle. October 16. 2000. p A 8.
  • 2. Fidelibus J. An overview of neuroimmunodulation and a possible correlation with musculoskeletal system function. J manip physiol ther 1989; 12:289-292.
  • 3. KuntzA, Richins CA. Innervation of the bone marrow. Journal of comparative Neurology.1945;83:213-222.
  • 4. Weise R. Immune system may be your sixth sense: chemicals in body have influence on mate selection, other behaviors. Calgary Herald April 24.1999. B6.
  • 5. Weiss R. Sixth Sense: what your immune system knows April 19, 1999 The Washington Post. P. A09.
  • 6. Kent C. �The mental impulse-Biomechanical and immunologic aspects.� The Chiropractic Journal.
  • 7. The lancet, Jan 14, 1995.
  • 8. Elenkov IJ, Wilder RL, Chrousos GP, Vizil ES. The sympathetic nerve. An integrative interface between two supersystems: the brain and the immune system. Pharmacol Rev 2000;52(4):595.
  • 9. Pert CB, Dreher HE, Ruff MR: �The Psychosomatic network: foundations of mind body medicine. � Alternative Therapies 1998; 4(4):30.
  • 10. Payan DG, Goetzl EJ. Modulation of lymphocyte function by sensory neuropeptides. J immunol 1985;135(supp1):783786.
  • 11. O�Dorisio MS, Wood CL, O�Dorsio TM. Vasoactive intestinal peptide and neuropeptide modulation of the immune response. J Immunol 1985;135(Supp1):792-796.
  • 12. Payan DG, BrewsterDR, Missirian-Bastian A, Goetzl EJ. Specific stimulation of human T lymphocytes by substance P. J Clin Invest 1984;74::1532-39.
  • 13. Miles K, Chelmicka-SchorrE, Atewa S, ottenG, Arnason BGW. Sympathetic ablation alters lymphocyte membrane properties. J Immunol 1985;135(supp1):797-801.
  • 14. Smith EM, Harbour-McMenamin D, Blalock JE. Lymphocitic production of endorphins and endorphin-mediated immunoregulatory activity. J Immunol 1985; 135(Supp1):779-82.
  • 15. Hall NR, McGillis JP, Spangelo BL, Goldstein AL. Evidence that thymosins and other biologic response modifiers can function as neuroactive immunotransmitters. J Immunol 1985; 135(Supp1):806-811.
  • 16. Blalock JE, Harbour-McMenamin D, Smith EM. Peptide hormones shared by the neuroedocrine and immunologic systems. J Immunol 1985; 135(Supp1):858-861.
  • 17. Pert Cb, Ruff MR, Weber RJ, Herkenham M: �Neuropeptides and their receptors: a Psychosomatic network.� J immunol 1985; 35(2):820s
  • 18. Pert CB. �the wisdom of the receptors: neuropeptides, the emotions, and bodymind.� Advances 1986: 3(3):8.
  • 19. Maryland researchers find anti-fever drugs may prolong the flu.� University of Maryland at Baltimore, December 2, 2000.
  • 20. Calder J.S., Holten I, McAllister R. Evidence for immune system involvement in reflex sympathetic dystrophy. Journal of hand surgery (British and European volume) 1998; 23B:2:147-150.
  • 21. Hall and Goldstein: Encyclopedia of neuroscience, immune system, modulation by the CNS. Boston: Hall and Goldstein, 1987:523.
  • 22. Selano J, Hightower B, Pflegere B, Collins K, Grostic J. The effects of specific upper cervical adjustments on the CD4 counts of HIV positive patients. Chiropractic Research Journal 1994:3(1):32-39.
  • 23. Bullock K: Neuroendocrine immune circuitry: Pathways involved with the induction and persistenc of humoral immunity, Ph.D. dissertation 1981;U.C.S.D. San Diego.
  • 24. Bullock K, Moore RY: Nucleus Ambiguous projection to the thymus gland: possible pathways fro regulation of the immune response and the neuroendocrine network. Am Assoc of Anat 1980;25
  • 25, Bullock K, Moore RY: Thymus gland innervation by brainstem and spinal cord in mouse and rat. Am J of Anat. 1981;162:157-166.
  • 26. Miles K: the sympathetic nervous system modulates antibody response to thymus-independent antigens. J Neuroimmunol. 1981;1:1010-105.
  • 27. Hori T, Katafuchi T, Take S, et al. The autonomic nervous system as a communication channel between the brain and the immune system. Neuroimmunomodulation 1995;2(4):203.
  • 28. Felten DL, Felten SY, Carlson SL, Olschovka JA, Livnat S. Noradrenergic and peptidergic innervation of lymphoid tissue. J Immonol 1985;135(Supp1):755-765.
  • 29. Felten DL, Felten SY, Bellinger DL, et al Noradrenergic sympathetic neural interactions with the immune system: structures and function.1987 Immunological reviews;100:225-260.
  • 30. Goetzl EJ, Chernov T, Renold F, Payan DH. Neuropeptide regulation to the expression of immediate hypersensitivity. J immunol 1985;135(supp1):802-05.
  • 31. Blalock JE. The immune system as a sensory organ. Journal of immunology 1984;132:1067-1070.
  • 32. Pert CB, Ruff MR, Weber RJ, Herkenham M. Neuropeptides and their receptors: a Psychosomatic network. Journal of immounology. 1985 135:820-826.
  • 33. Marieb E. Human anatomy and physiology. 3rd ed.The Benjamin.Cummings pub co. CA. 1995.
  • 34. Sato A, Swenson Rand. Sympathetic nervous system response to mechanical stress of the spinal column in rats. j manip physiol ther 1984; 7:3:141-147.
  • 35. Hanson B. Circulatory responses to stimulation of somatic afferents. Acta Physiol. Scand (supp1) 1962;198:1-91.
  • 36. Friedman EM, Irwin MR: Modulation of immune cell function by the autonomic nervous system. Pharmacol Ther 1997;74(1):27.
  • 37. Lee TN. Thalamic Neuron Theory: Theoretical basis for the role played by the central nervous system (CNS) in the causes and cures of all diseases. Medical hypothesis. 1994. 43. 285-302.
  • 38. Dernow B. Role of tachykinins in neurogentidc inflammation. J immunol 1985;135 (supp1):812-815.
  • 39. Masarsky C, Todres-Masarsky M. Somatovisceral aspects of chiropractic care; an evidence based approach. Churchill Livingstone, New York.2001.
  • 40. Epstein d. Network spinal analysis: A system of health care delivery within the subluxation-based chiropractic model 1996 JVSR.1(1).1-9.
  • 41. The effects of chiropractic on the immune system. Chiropractic Journal of Australia. 1993.
  • 42. Pero R. Chiropractic research project, Wallenberg Laboratories, University of Lund, Lund Sweden, February 22, 1989.
  • 43. Braile B. Are more decisions based on fear? ICA Review June 1998. 69-72.
  • 44. VanBreda L, Stellensboch S, Jones C,et al. A comparative study of the health status of children raised under the heath care models of chiropractic and allopathic medicine. The American Chiropractor. Sept 1993.40-43.
  • 45. Childhood illnesses have adult implications. healthmall.com 1/29/01
  • 46. Childhood illnesses have adult implications. Healthmall.com 8/23/02


Πηγή για τα παραπάνω άρθρα με τίτλο: ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ - Χειροπρακτική & Νευροανοσοποιητική Σύνδεσηhttps://www.princetonchiropractic.com/papers/publishedImmunestudy.pdf       Οι φωτογραφίες του άρθρου είναι τοποθετημένες από εμάς και δεν αποτελούν μέρος της πηγής του άρθρου.

Συμπέρασμα

Το νευρικό και το ανοσοποιητικό σύστημα συνδέονται σε τέτοιο βαθμό που θα μπορούσαν να αναφέρονται ορθά ως ένα ενιαίο σύστημα. Το νευρικό σύστημα ανιχνεύει βλάβες, μολυσματικούς παράγοντες και ξένα σώματα με τη βοήθεια της χημικής απελευθέρωσης ανοσοκυττάρων και αντιμετωπίζει αυτά τα προβλήματα, αναπτύσσοντας διαφορετικούς τύπους ανοσοκυττάρων για την εκτέλεση συγκεκριμένων διεργασιών. Οι διαταραχές στο νευρικό σύστημα (υπεξαρθρήματα) μειώνουν την ικανότητα του ατόμου να ανιχνεύει και να επιδιορθώνει τις βλάβες και να καταπολεμά άμεσα τη λοίμωξη, με αποτέλεσμα τη φθίνουσα υγεία.

Επικοινωνήστε με το Χειροπρακτικό - Φυσικοπαθητικό Αλέξανδρο Μανωλίδη για οποιαδήποτε πληροφορία ή για να κλείσετε ένα ραντεβού στο χώρο του, στην Αθήνα

Πολιτική για τα cookies

ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΗΣCOOKIEΔΙΑΡΚΕΙΑ
google.com_ga
_gat
_gid
1P_JAR
APISID
DV
HSID
NID
SAPISID
SID
SIDCC
SSID
UULE
Τα cookies στατιστικής ανάλυσης βοηθούν τους ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας να καταλάβουν πώς διαδρούν οι επισκέπτες με την ιστοσελίδας συλλέγοντας και αποστέλλοντας ανώνυμες πληροφορίες.